Italo Svevo Sa tribù I Sa tribù si fiat firmada. Aiat agatadu in mesu a su desertu unu logu mannu ricu de abba, de prados e de àrbures, e, sena lu chèrrere, sena chi nemos lu proponeret, in contu de bi fàghere una de sas pasadas sòlitas de paga dura, aiat postu raighinas in cuddu paradisu, fiat istada abbratzada dae sa terra e no aiat prus ischidu istacare·si·nde. Pariat chi esseret cròmpida a cuddu gradu superiore de evolutzione chi escludet sa vida nòmade; reposaiat de una martza seculare. Sas tendas a pianu a pianu si sunt mudadas in domos; cada membru de sa tribù est divènnidu propietàriu. E sunt colados sos annos. Alì, unu gherreri inchietu, reberde a sa vida noa, at inseddadu su caddu e at galopadu dae un’ala a s’àtera de su chi isse insistiat a li nàrrere acampada, aboghinende: “Deo sigo, ponide·mi fatu”. “E chie nos at a torrare a in segus in sa te...
