Sos frores de su male
Libru de poesias de Charles Baudelaire traduidu dae mene in limba sarda
++++++++
S’àlbatros
A s’ispissu, pro s’ispassiare, sos marineris
Leant sos àlbatros, pugiones mannos de sos mares,
Chi sighint, isfainados cumpàngios de biàgiu,
Su naviu peri sos abissos marinos.
Comente los ant postos in s’intauladu de su naviu,
Sos res de sas àeras, istrambecos e birgongiosos,
Lassant piadosamente pendulare in sos costàgios,
Che remos, sas alas issoro mannas e biancas.
Cantu est dèbile e palirutu custu biagiadore cun alas!
Issu, bellu unu tempus, cantu est feu e còmicu como!
Chie li ponet una pipa in suta de su bicu,
Chie, tzopichende, befat s’invàlidu chi bolaiat!
Su Poeta est che su prìntzipe de sas nues
Chi pessighit sa traschia e si nde riet de s’archeri;
Esiliadu in terra in mesu de sas befes,
Sas alas de gigante l’impedint de caminare.
+++++++++++++++++++++++++++++++
Prus a in susu
Prus a in susu de sos pojos, prus a in susu de sas baddes,
De sos montes, de sos padentes, de sas nues, de sos mares,
Prus addae de su sole, prus addae de s’ètere,
Prus addae de sas làcanas de sas isferas isteddadas,
Tue, ispìritu meu, ti moves cun agilidade,
E, che unu bonu nadadore chi gosat in sas undas,
Tue traessas cun alligria s’immensidade profunda
Cun unu praghere de òmine de non crèere.
Fue·ti·nche a tesu dae custas pudèscias pestìferas;
Bae a ti purificare in s’àera superiore,
E bie, comente chi siat unu licore puru e divinu,
Su fogu craru chi prenat sos ispàtzios craros.
Lassende sos fastìgios e sos dolores illacanados
Chi pesant in subra de s’esistèntzia neulosa,
Biadu chie podet cun alas poderosas
Bolare cara a logos luminosos e serenos;
Biadu chie tenet pensamentos, chi comente calandras,
Cumintzant a mangianu a leare su bolu,
-Chi calat subra de sa vida, e cumprendet sena isfortzu
Su limbàgiu de sos frores e de sas cosas mudas!
++++++++++++++++++++++++++++++++++
Comentaris
Publica un comentari a l'entrada